30/05/21 Martini Limoni en andere foute beslissingen

Na de strontvervelende Europa League-finale nam ik me gisteren, een paar uur voor de Champions League-finale, voor om een kant te kiezen. Want dat geeft zelfs de meest zoutloze wedstrijd meer smaak. Ik besliste voor Manchester City te supporteren, niet vanwege Manchester City, maar vanwege Kevin De Bruyne. Zíjn avond zou het worden, en nadien ook zíjn EK en zíjn Gouden Bal. Foute beslissing nummer één.

(Mocht Eden Hazard nog bij Chelsea hebben gespeeld, had ik wellicht voor Chelsea geduimd. Maar die nam twee jaar geleden al de foute beslissing om naar Madrid te verhuizen.)

Om de wedstrijd nog meer smaak te geven, liet ik me in de lokale Delhaize verleiden tot de aankoop van een fles Martini Limoni. Als liefhebber van mousserende wijn, Martini en limoncello moest dat wel een voltreffer worden. Foute beslissing nummer twee. Hoe dit aftreksel van wc-blokjes ooit de voedselcontrole heeft doorstaan, is me een raadsel. IJsblokjes - veel ijsblokjes - brachten geen soelaas.

En dan moest de wedstrijd nog beginnen.

De UEFA maakte de foute beslissing om die Spaanse snoeshaan als scheidsrechter aan te stellen. Niet dat hij zelf zoveel foute beslissingen nam, maar zijn theatrale aanstellerij kelderde mijn kijkgoesting al bij voorbaat. Als die de EK-finale maar niet fluit.

De foute beslissingen van Pep Guardiola, die City zuur opbraken, zijn al uitvoerig belicht door de analisten. Als tactische nul geloof ik hen op hun woord, want als geen enkele van je topspelers op niveau acteert op het moment van de waarheid, dan is er hoe dan ook iets loos.

Ook die spelers regen trouwens de foute beslissingen aan elkaar: Foden die met buitenkant links wilde afwerken, Zintsjenko die Havertz zomaar liet lopen, Mahrez die keer op keer dacht dat hij fluitend door een bos van Chelsea-benen kon slalommen, Agüero die de cruciaalste voorzet van de match over de 1,97 meter lange Mendy wilde stiften.

Maar vooral: City’s allerbeste speler was niet te zien tot het moment waarop hij zelf niets meer zag. (En dit mag dan sarcastisch klinken, de bittere tranen die Kevin plengde gingen ook bij mij door merg en been.) Dan moet je jezelf als coach toch in vraag stellen? Wordt het zo zoetjesaan geen tijd dat de sjeiks een opvolger zoeken?

Zelfs met een miljard euro tot zijn beschikking slaagt Guardiola er niet in de kampioenenliga te winnen met City. Vincent Kompany, om zomaar iemand te noemen, werd met een budget van nul euro vierde in de pintjesliga…

Of zou ook dat een foute beslissing zijn?

De Koperen Kogel