12/06/21 Gerustgesteld

Christian Eriksen die erdoor is gekomen. Vooral dat.

Lukaku die buitenspel staat, maar dankzij een blunderende Rus de eerste van zijn 13 goals op dit EK kan maken, waaruit blijkt dat Dame Fortuna aan onze kant staat. (Ze heeft verdorie Castagne wel in de steek gelaten - zo spijtig - maar hopelijk soigneert ze Vertonghens enkel.)

Invaller Meunier, die een transfer naar Real gaat versieren als hij weer zo’n EK als in 2016 gaat spelen.

Lukaku, weer hij, natuurlijk weer hij, die zich aanbiedt voor een ingooi diep op onze eigen helft, wegdraait en ademruimte creëert.

Boyata. Echt, hoor.

Thorgan, Praet en Eden die op twee vierkante meter vier Russen in de wind zetten, niet met een fles wodka, maar met twee kopbal-één-twees en een slimme doorsteekpass. Zelfs als we niet op volle sterkte zijn, zijn we kwalitatief nog steeds wereldtop.

Alderweireld die in de slotfase een bal op de borst neemt vlak bij de zijlijn en opvallend wendbaar wegdraait van zijn opponent. Oud. Ha!

3-0 winnen tegen thuisploeg Rusland (nee, het is Frankrijk niet, maar het is ook Panama niet) in een altijd wat nerveuze openingsmatch, zonder De Bruyne en Witsel en een fitte Eden, ondanks een fletse tweede helft, en ik ben geen seconde op mijn ongemak geweest.

Behalve na wat met Eriksen gebeurd is, natuurlijk. Maar hij is erdoor gekomen. Oef.

De Koperen Kogel