21/03/22 Van glimlach naar grimlach

Wat een onwaarschijnlijk sportweekend hebben we achter de rug. Of hoe sport er soms in slaagt de ellende in de wereld voor even te vergeten.

Opgewarmd door Noor Vidts, de officieuze wereldkampioene breed glimlachen die wereldkampioene op de vijfkamp werd. Straffe madam.

Weggedroomd bij de beelden van de Italiaanse Rivièra, waar ik vorig jaar nog op vakantie was en - in plaats van te betalen voor een vierkante meter strand - fietsen huurde om met de zonen de Cipressa en de Poggio te bedwingen. Die laatste is niet veel meer dan een lang uitgesponnen molshoop, maar ik kan me voorstellen dat hij na 300 kilometer even verraderlijk kan zijn als Mathieu ‘moet er nog zand zijn (om in de ogen te strooien)?’ van der Poel.

Meegehuild met de Red Wolves, die zich voor het eerst plaatsten voor het WK. (Dat ‘meehuilen’ is een zware overdrijving, want sinds een overdosis in de L.O.-lessen op het Sint-Aloysiuscollege in Menen heb ik handbal ergens in de verste kwabben van mijn sportliefhebbersbrein geparkeerd. Niettemin proficiat.)

Me afgevraagd hoelang Kevin Borlée nog zal wervelen bij de Belgian Tornados (en hoelang het nog gaat duren voor na de rode, zwarte en gele Duivels, Tigers, Cats, Lions, Flames, Dragons, Bullets en Wolves ook de Brown Wombats boven de doopvont gehouden zullen worden om ons land te vertegenwoordigen op het WK boemeranggooien.)

Meegezongen met mijn jongste zoon om de welverdiende en rustbrengende overwinning van ‘zijn’ Westerlo tegen die andere Kempenzonen uit Lierse. Het Kuipje bruiste als vanouds, al kunnen de supportersgezangen nog wat schaafwerk gebruiken om eersteklassewaardig te worden. ("10 meter kiekendraad…" Serieus, gasten?)

Helaas geen tijd gehad om als kijker te genieten van Leclerc, Barça en Duplantis… Of om als luisteraar afscheid te nemen van de radiostem van Tom Vandenbulcke, ex-collega, geweldige copain en onbetwistbaar vakman.

En dan wordt het maandag en lees je wat de normen en waarden zijn van FC Antwerp. Of hoe sport (en al te vaak die ene sport) er soms in slaagt de ellende in de wereld te belichamen.

De Koperen Kogel